Over voeding. Deel #1.

(Je bent niet wat je eet. Je bent wat je opneemt. Een waarheid als een koe. Boeh)

Voeding. Het lijkt zo makkelijk, maar wat is het een ingewikkeld onderwerp. Ik krijg vaak vragen over voeding. En nog vaker hoor ik een grote zucht, nadat de persoon in kwestie mij twijfelachtig aankijkt (tijdens het aanhoren van mijn bevlogen monoloog over oervoeding, micro-nutriënten en anti-nutriënten), om vervolgens de opmerking te plaatsen: ‘ik weet het niet hoor. Iedereen zegt wat anders’.

En dat klopt. De ene dag mag je 10 eieren per week eten, de volgende dag blijkt een ei ‘de menstruatie van een kip’ te zijn, en kun je ze beter laten staan. Ook ik, raak dan in de war en denk: geef mijn portie maar aan Fikkie.

Laten we daarom bij het begin beginnen! Waarom is voeding eigenlijk zo belangrijk? In een notendop:

Jouw voeding vormt de bouwstenen van je cellen. Er is geen orgaan, functie of mechanisme in jouw lichaam dat niet functioneert zonder voedingstoffen! Jouw darmen vormen de basis van je gezondheid. Wanneer je rommel eet (helaas 70% van wat je in de supermarkt vindt) en van je genen af eet, is je lichaam alleen maar bezig met verwerken van gifstoffen, in plaats van jou te verjongen. Gevolgen: degeneratieve ziekten (praktisch alle auto-imuunziekten) en versnelde veroudering. In combinatie met stress (wie kent het niet?) wordt dit proces versnelt, omdat stress voedingsstoffen ‘opeet’ en de conditie van je darmen verslechtert.

Voeding is zo onwijs belangrijk. Helaas hebben we een voedingsindustrie die helemaal niet bezig is met onze gezondheid, en hebben we een reguliere gezondheidsindustrie die niets, maar dan ook niets om voeding geeft. Tegelijkertijd word je doodgegooid met 1000 verschillende theorieën, wanneer je verder kijkt dan je neus lang is, en je meer wilt weten over gezonde voeding. Zucht.

Maar er is hoop! (trekt haar glitter-catsuit aan, slaat cape om haar schouders) Ik ga hier een dappere poging doen om het makkelijker te maken. Maar don’t bite my head off he. Beter dat je je tanden in een appel zet, als je maar beloofd dat je er een paar nootjes bij eet. Anders schiet je bloedsuikerspiegel omhoog en daar word je pas echt sjagerijnig van.

Ik geloof namelijk dat er in alle wirwar van informatie, bloggers en onderzoeken die elkaar tegenspreken toch een lijn te vinden is. En die gaat niet over wat je moet eten en wanneer, of over dat éne heilzame dieet. Maar over dat goede voeding, alléén goede voeding is wanneer je er a) van geniet en b) het bij jou past. Bij je gestel én bij je genen.

Je genen

Genetisch gezien verschillen we maar een half procent van onze voorvaderen. En ik kan je vertellen, die aten geen brood. En ook geen rundvlees en ook geen varkensvlees. Bewerkt voedsel kenden ze al helemaal niet, en ook het suikerkoekje bij de thee of simpelweg de hele dag door kunnen eten, zat er niet in. Ze bewogen voor het eten (op een nuchtere maag), en niet na de maaltijd. Eten en bewegen als de oermens is gezond. Daar valt weinig tegen in te brengen. Rijst, mais, aardappelen en graan kwamen niet voor, deze producten eten we pas sinds de akkerbouw en dat is zo’n 10.000 jaar geleden pas begonnen. Ze zijn daarom dus minder goed voor ons.unknown

Hoe het met je gaat

Ik geloof dus dat gezonde voeding, voeding is die bij je past. Bij je genen dus, maar ook bij je gestel! En vandaar de volgende toevoeging: niets is zwart of wit, ‘nooit’ bestaat niet en ‘voor iedereen’ al helemaal niet. Ondanks dat we een half  procent van onze voorvaderen verschillen zijn we namelijk toch allemaal anders! Wanneer jij cafeïne vanuit je DNA heel langzaam transporteert, dan kun je het beter laten staan. In het geval dat je het heel snel verwerken kunt, is een espresso op zijn tijd goed voor je geheugen én voor de spijsvertering.

Daarom is een DNA-testje ook zo handig, en is het zo belangrijk dat je jezelf goed kent! En daarmee is de cirkel rond. Want hoe leer jij jezelf kennen? Door naar je gestel en je gemoed te kijken. Want je klachten zijn, buiten irritant, ook je vrienden. Zij vertellen je namelijk wie je bent en waar je op moet letten. Je lichaam is gemaakt om gezond te zijn, via je klachten vind je de weg terug naar gezondheid. Jouw klachten vertellen je welke organen en functies niet goed werken. En deze functies hebben allemaal hun eigen voedingstoffen waar ze het wel of juist niet op doen. Ook als je niet ziek bent, kun je aan je energielevel, inspiratie en hoe je op je omgeving reageert (geprikkeld, vriendelijk, verdrietig) voelen hoe het echt met je gaat en of je naar je genen toe leeft of van ze af.

Je bent niet wat je eet. Je bent wat je opneemt.

Zowel vanuit je genen als vanuit je gestel. Sommige klachten zie je vaak helemaal niet als klachten, ze zijn normaal geworden voor je. Je hebt bijvoorbeeld altijd een beetje buikpijn. Of je hebt een slecht geheugen. Misschien heb je altijd trek in vet, zout of juist zoet. Wellicht heb je regelmatig hoofdpijn, rugpijn of pijn in je gewrichten en denk je dat dit normaal is. Of je bent heel sjagerijnig voordat je ongesteld wordt, maar dat hoort er vast bij, want dat had je moeder ook. Je MOET om half tien naar bed, anders red je het de volgende dag ECHT niet. Je bent best opvliegend van karakter. Je drol blijft drijven (echt even checken, een goede drol zinkt dames en heren), je bent moe nadat je brood hebt gegeten (pfff, even uitbuiken hoor), je valt slecht in slaap, misschien word je vier keer per nacht wakker…

Ik ga sinds kort naar school. Orthomoleculaire Voedingsleer ofwel Nutritionele Geneeskunde…Super interessant, zeker als je ziek bent. Elke keer als ik daar ben, besef ik me hoe weinig ik weet, maar ook dat iets als één dieet voor iedereen echt niet bestaat.

Ik leer daar dat je niet naar de foto moet kijken, maar naar de film. Je hebt een klacht (de foto), maar waar komt deze vandaan en hoe is het zover gekomen? (de film). Ik leer dat wanneer je weet welke functies het niet goed meer doen je erachter moet komen welke voedingstoffen deze functies nodig hebben. En dat dat dus de voedingstoffen zijn die jij nodig hebt.

Waarom vind ik dit zo belangrijk? Ik zie zo vaak mensen die opgeven of er niet aan beginnen omdat ‘iedereen wat anders zegt.’ Ik vind dit jammer, ik denk dat het echt de moeite waard is om naar je genen toe te leven én tegelijkertijd te onderzoeken wat jouw waarheid is, en zo tot een goed ‘dieet’ te komen.

Als PoTs-patient heb je enorm veel klachten, waarvan je vaak niet weet of ze oorzaak of gevolg zijn. Ik heb veel baat gehad door ‘Oer’ te gaan eten en met name middels voeding en suppletie mijn neuro-transmitters, HPA-as, methylering en lever aan te pakken. Je kunt dit het beste doen samen met een orthomoleculair arts of therapeut.

Ahoy!